Aleksander Fiut

Aleksander Fiut, ur. 1945 w Żywcu, historyk literatury, eseista, krytyk literacki; profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego; ostatnio opublikował Po kropce (2016). Mieszka w Krakowie.

Aleksander Fiut w „Kwartalniku Artystycznym”

Nr 2017 nr 3 (95):  

Nr 2017 nr 2 (94):  Z Tadeuszem Konwickim w Kolonii

Nr 2017 nr 2 (94):  Wileńskiej

Nr 2016 nr 3 (91):  

Nr 2016 nr 2 (90):  „Żadne szaleństwo serca mu nie zżarło”?

Nr 2016 nr 1 (89):  

Nr 2014 nr 4 (84):  Krynicki: Między tekstami

Nr 2014 nr 3 (83):  

Nr 2014 nr 2 (82):  

Nr 2013 nr 4 (80):  

Nr 2013 nr 4 (80):  Neosarmatyzm?

Nr 2013 nr 1 (77):  

Nr 2013 nr 1 (77):  Zamiast przyjacielskiej rozmowy

Nr 2012 nr 4 (76):  

Nr 2012 nr 2 (74):  

Nr 2012 nr 2 (74):  Zwiedzanie zaświatów

Nr 2012 nr 1 (73):  

Nr 2011 nr 2 (70) dodatek:  Wat i Miłosz: egzorcyzmowanie diabła w historii

Nr 2011 nr 2 (70) dodatek:  

Nr 2010 nr 1 (65):  

Nr 2009 nr 4 (64):  Schulz czyta Rilkego

Nr 2008 nr 2 (58):  Zapiski na marginesach Chwil

Nr 2008 nr 2 (58):  oderwanych Konstantego A. Jeleńskiego

Nr 2008 nr 2 (58):  „Nie napisane wiersze”

Nr 2007 nr 4 (56):  Żagarysta w listach do skamandryty

Nr 2006 nr 2 (50):  Dialog niedokończony

Nr 2005 nr 3 (47):  Na granicy wiary i niewiary. (O ostatnich wierszach Czesława Miłosza)

Nr 2004 nr 3 (43):  

Nr 2004 nr 1 (41):  Spotkania poetów: Miłosz i Venclova

Nr 2002 nr 4 (36):  

Nr 2001 nr 2 (30):  

Nr 2000 nr 4 (28):  Sarmata w wehikule czasu. (Stanisław Lem jako czytelnik)

Nr 1999 nr 2 (22):  Notatki do nienapisanej książki o Zbigniewie Herbercie

Nr 1998 nr 2 (18):  W amerykańskiej „szkole Miłosza”

Nr 1997 nr 4 (16):  

Nr 1996 nr 3 (11):  Dwa spojrzenia na antyk: Kawafis i Herbert

Nr 1996 nr 1 (9):  Pod(różne) strategie Białoszewskiego

Nr 1995 nr 2 (6):  Słonimskiego gra w utopię

Nr 1994 nr 2:  Histeria?

Zapisz się do naszego newslettera

Chcesz otrzymywać od nas email z informacjami o nowych wydawnictwach?

Zapisz się do naszego newslettera